سیلک رود، اولین رویداد استارتاپی بین المللی در ایران، با رقابت 100 تیم از شهرهای تبریز، شیراز، رشت، تهران، اصفهان، یزد و مشهد شروع شد و با رقابت 16 تیم منتخب در کیش به پایان رسید. رویداد دو روزه در کیش با سخنرانی افراد مختلف و پنل هایی با موضوعات مختلف همراه بود و هدف کلی رویداد، شناساندن فضای استارتاپی ایران به دنیا، جلب توجه سرمایه گذارهای خارجی به فرصت های موجود در کشور و کمک به استارتاپ ها برای تجربه یک فضای نیمه بین المللی بود.
تیم های لوکوبوک و رای چت نیز از تبریز در این رویداد حضور داشتند و من بعنوان هم بنیان گذار یک شرکت نرم افزاری و همچنین عضوی از تیم لوکوبوک، برای ایجاد ارتباط با افراد سرمایه گذار و افراد فعال حوزه کسب و کار در این رویداد شرکت داشتم و در این مطلب مختصر سعی میکنم برداشت شخصی خودم را از این رویداد شرح بدهم.
رویداد در مرکز همایش های بین المللی کیش، در یک فضای بسیار مناسب و با حضور افراد فعال استارتاپی کشورمان برگزار شد. تعداد افراد تاثیرگذار و متخصص در رویداد قابل توجه بود، تا جاییکه فرصت ارتباط و آشنایی با درصد کمی از آنها در 2 روز همایش، وجود داشت. از سرمایه گذارهای داخلی و خارجی، تا مدیران و موسسان استارتاپ های موفق داخلی، بچه های فعال شهرهای مختلف با ایده ها و استارتاپ های جذاب و آینده دار و افراد فنی و بیزینسی کاربلد که آشنایی با هر کدامشان میتوانست مفید واقع شود.
در قسمت های مختلف رویداد، فرصت های موجود در ایران برای سرمایه گذاری، گشایش های بعد از توافق برجام، فرصت های به وجود آمده در کشور به واسطه تحریم ها، مشکلات استارتاپ ها برای ورود به بازار جهانی، بررسی بازار استارتاپی اروپا، چالش های سرمایه گذاری در ایران و مسایل مختلف در این مورد به بحث گذاشته شد. همچنین پنل هایی در مورد تکنولوژی های روز مثل Blockchain, Iot, AI برگزار شد که نمیتوان گفت در سطح بسیار بالایی بودند ولی میتوانست برای افراد علاقمند مفید باشد. البته مثل هر همایشی سخنرانی افراد دولتی هم بود، که با تعریف کارآفرینی و استارتاپ و تاکید بر اهمیت موضوع همراه بود که موجبات چرت حاضرین را فراهم میکرد.
بخش رقابت استارتاپ ها هم بسیار جذاب بود. استارتاپ های منتخب، هر کدام 5 دقیقه فرصت داشتند که ارائه ای از محصول خودشان به زبان انگلیسی انجام دهند و اکثرا در این مورد خوب عمل کردند و ارائه ها جذاب و حرفه ای بودند ولی بیشتر استارتاپ ها در برابر سوال های هیئت داوران جواب های قانع کننده ای نداشتند و همین مساله باعث شد که اکثرا در جلب نظر هیئت داوران موفق نباشند. مسایلی که در مورد استارتاپ ها به نظرم آمد این بود که همچنان بیشتر استارتاپ ها خدماتی بودن، بعضا مشکل مقیاس پذیری داشتند و اینکه کم کم پای هوش مصنوعی و یادگیری ماشین به استارتاپ ها باز میشد. همچنین حضور پر رنگ تر خانم ها هم در این رویداد به چشم میخورد به طوریکه 30% شرکت کنندگان را تشکیل داده بودند، وزن حضورشان در ارائه ها بیشتر از اقایون بود و تیم اول رویداد هم توسط دو خانم بنیان گذاری شده بود.
در پایان، استارتاپ Echobar که در زمینه ترانزیت و حمل نقل فعالیت دارد، مقام اول را کسب کرد. چیزی که به نظر میرسید در مورد این استارتاپ برای هیئت داوران جالب بود حجم بزرگ بازار، و الگوریتم هایی بود که این تیم ادعا داشتند برای بهینه سازی سفرها به کار میگیرند. تیم دوم، کشمون از بیرجند بود که با یک ارائه عالی سالن همایش رو به شور و هیجان آورد و توانست نظر داوران رو به خود جلب کند و ثابت کرد که توانایی این را دارد که در هر رویدادی جوایز را درو کند. استارتاپ سوم هم دکترتو از شیراز بود. جالب بود که استارتاپ های نام آشنا و قوی مثل فرانش یا تپسل نتوانستند بین سه تیم اول قرار گیرند.
اما به شخصه جذاب ترین قسمت رویداد برای من، صحبت با افراد فعال و سرمایه گذاران کشورهای دیگر و دانستن نظرات آنها در مورد اکوسیستم استارتاپی ایران بود. فربد که مشاور یک VC در دبی بود و همزمان روی یک استارتاپ گردشگری در دبی هم کار میکند، بعد از مدت ها دوری از ایران به طور اتفاقی به این رویداد آمده بود و از دیدن جو استارتاپی ایران، به وجد امده بود و فکر نمیکرد که اکوسیستم استارتاپی ایران به چنین رشدی رسیده باشد. او نقطه قوت اکوسیستم را تیم های جوان و متخصص و پرانرژی و نقطه ضعف آن را عدم وجود یک چرخه یادگیری میدانست. معتقد بود که استارتاپ های موفق باید با شفافیت از تجربه ها و مسایل خود سخن بگویند و به تیم های کوچکتر کمک کنند که اشتباهات آنها را تکرار نکنند. فربد همچنین از رویدادهای مشابه در دبی و عمان میگفت و اینکه سطح رویدادها، بالاتر از رویدادهای ایران هستند (با اینکه معتقد بود تیم های ایران خروجی بهتری دارند) و رویدادها با جذب سرمایه برای تیم ها از طرف سرمایه گذاران حاضر، به شکل عملی همراه هستند. همچنین او از حجم بالای سرمایه گذاری در کشورهای عربی میگفت و از این که بیشتر استارتاپ های حاضر سرمایه گذار نداشتند، متعجب بود. همچنین توییت های خانم Maral Kalajian در این مورد جالب بود.
Numan Numan مدیر یک تیم سرمایه گذاری در اروپا هم اذعان میکرد که فرصت های خوبی در ایران میبیند و ایران را شبیه 5 سال پیش استانبول میدانست که آماده رشد و شکوفایی است و معتقد بود که راهی که استانبول در 5 سال رفته، ایران در سال های کمتری طی خواهد کرد، ولی علی رغم تمام این جذابیت ها سرمایه گذاری در ایران را پر ریسک میدید و معتقد بود که ممکن است بعد از سوددهی، با توجه به تحریم های بانکی برای خروج سرمایه اش دچار مشکل شود. این مطلبی بود که کیان زندیه هم در ارائه خودش به آن اشاره کرد و ژوبین علاقمند هم اشاره ای داشت که وقتی در خروج سود سرمایه گذارهای خارجی دچارمشکل شده بودند، تصمیم گرفته اند که سود حاصل را در قالب پروژه های IIG دوباره در بازار استارتاپی کشور تزریق کنند.
در نهایت میتوان گفت رویداد به شکل حرفه ای و با نواقص کمی برگزار شد و توانست در حد خود، توجه رسانه ها و مردم دنیا را به اکوسیستم استارتاپی ایران جلب کند (خبر سایت Forbes در مورد رویداد) . از طرفی رویداد هدفمند بود و برای افراد حاضر میتوانست بسیار مفید باشد، و امیدوارم در آینده شاهد رویدادهای بیشتری از این جنس باشیم.
Silk Road, the first international startup event in Iran, began with the competition of 100 teams from the cities of Tabriz, Shiraz, Rasht, Tehran, Isfahan, Yazd, and Mashhad and concluded with the competition of 16 selected teams in Kish. The two-day event in Kish included speeches from various individuals and panels on different topics, with the overall goal of introducing the startup ecosystem of Iran to the world, attracting the attention of foreign investors to the opportunities available in the country, and helping startups experience a semi-international environment.
The Lokobook and Ray Chat teams also participated from Tabriz, and as a co-founder of a software company and a member of the Lokobook team, I attended this event to connect with investors and active business professionals. In this brief article, I will try to describe my personal impressions of this event.
The event was held at the Kish International Conference Center, in a very suitable environment with the presence of active startup individuals from our country. The number of influential and specialized individuals at the event was significant, to the extent that there was an opportunity to connect and get to know a small percentage of them in the 2 days of the conference. From domestic and foreign investors to managers and founders of successful domestic startups, active individuals from various cities with attractive and promising ideas and startups, and skilled technical and business professionals whose acquaintance could be beneficial.
In various parts of the event, the existing investment opportunities in Iran, openings after the JCPOA agreement, opportunities created in the country due to sanctions, challenges faced by startups in entering the global market, examining the European startup market, investment challenges in Iran, and various issues related to this were discussed. Additionally, panels on modern technologies such as Blockchain, IoT, and AI were held, which cannot be said to have been at a very high level but could be useful for interested individuals. Of course, like any conference, there were speeches from government officials, which included definitions of entrepreneurship and startups and emphasized the importance of the subject, which caused some attendees to doze off.
The startup competition section was also very attractive. The selected startups each had 5 minutes to present their product in English, and most performed well in this regard, with presentations being engaging and professional. However, most startups did not have convincing answers to the judges' questions, which resulted in them generally failing to attract the judges' attention. Issues that came to my mind regarding the startups were that most were still service-oriented, some had scalability problems, and that gradually the presence of artificial intelligence and machine learning was becoming apparent in startups. Additionally, the more prominent presence of women at this event was noticeable, as they constituted 30% of the participants, their presence in presentations was greater than that of men, and the first-place team was founded by two women.
In the end, the startup Echobar, which operates in transit and transportation, won first place. What seemed interesting to the judges about this startup was the large market size and the algorithms that this team claimed to use for optimizing trips. The second team, Keshmoon from Birjand, delivered an excellent presentation that energized the conference hall and managed to attract the judges' attention, proving that it has the capability to win awards in any event. The third startup was DoctorTo from Shiraz. Interestingly, well-known and strong startups like Faransh or Tap30 could not place among the top three teams.
However, personally, the most fascinating part of the event for me was talking to active individuals and investors from other countries and learning their opinions about the startup ecosystem in Iran. Farbod, who is a consultant for a VC in Dubai and is also working on a tourism startup in Dubai, had coincidentally attended this event after a long absence from Iran and was thrilled to see the startup atmosphere in Iran, not expecting that the Iranian startup ecosystem had reached such growth. He considered the strength of the ecosystem to be the young, specialized, and energetic teams, and its weakness to be the lack of a learning cycle. He believed that successful startups should speak transparently about their experiences and issues and help smaller teams avoid repeating their mistakes. Farbod also mentioned similar events in Dubai and Oman, stating that the level of events there is higher than those in Iran (although he believed that Iranian teams have better outputs) and that events are practically accompanied by attracting investment for teams from present investors. He also spoke about the high volume of investment in Arab countries and was surprised that most of the present startups did not have investors. Additionally, the tweets of Ms. Maral Kalajian on this subject were interesting.
Numan Numan, the head of an investment team in Europe, also acknowledged that he sees good opportunities in Iran and likened Iran to Istanbul 5 years ago, ready for growth and prosperity, believing that the path Istanbul took in 5 years, Iran would cover in fewer years. However, despite all these attractions, he viewed investment in Iran as high-risk and believed that after profitability, he might face problems in withdrawing his capital due to banking sanctions. This was something that Kian Zandieh also mentioned in his presentation, and Zhobin Alagheh also noted that when they faced issues in withdrawing profits for foreign investors, they decided to reinvest the profits in the startup market of the country in the form of IIG projects.
In conclusion, it can be said that the event was held professionally with few flaws and managed to attract the attention of the media and the world to the Iranian startup ecosystem (Forbes news about the event). On the one hand, the event was purposeful and could be very beneficial for the attendees, and I hope to see more events of this kind in the future.
ولی تیم هایی بودن که طی همین رویداد تونستن سرمایه گذار پیدا کنن، تیم هایی بودن که مشاوره های خیلی خوبی گرفتن طی این رویداد.
و بعنوان یک کارکشته، اگه دلسوز اکوسیستم استارتاپی کشور باشین حتی از شو تبلیغاتی که صدای ما رو بلند میکنه و نظرها رو به سمت این بحث معطوف میکنه، استقبال میکنن.
در مورد تعداد نصب و موفقیت لوکوبوک هم هیچ ادعایی نداریم. تمام تلاشمون رو میکنیم که بتونیم بهتر بشیم.
در ضمن اینکه به سادگی در مورد یک شهر با 1.7 میلیون نفر جمعیت چنین قضاوت قاطع و محکمی میکنین هم در نوع خودش جالبه. Thank you for your kind words. But there were teams that managed to find investors during this event, teams that received very good consultations during this event. And as a seasoned person, if you care about the startup ecosystem of the country, you would welcome even the advertising show that raises our voices and directs opinions towards this discussion. We do not claim anything about the number of installations and the success of Locobook. We are doing our best to improve. By the way, it is interesting in itself that you make such a strong and decisive judgment about a city with a population of 1.7 million.
https://bahamta.com/blog/44/%DB%B1%DB%B0-%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%B0%D8%A8-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87/
و من هم عرض کردم سرمایه گذار پیدا کردن، یعنی شخصی رو پیدا کردن که علاقمند بود به موضوع و ممکنه بعد از مذاکرات به نتیجه برسن یا نرسن. Well, this is not the first time a foreign investor has invested in a domestic startup. There have been multiple cases before, and there will be more. This work has its own principles and rules, and there is no need for them to bring cash in a suitcase. One example is https://bahamta.com/blog/44/10-%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%B0%D8%A8-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87/ and I also mentioned that finding an investor means finding someone interested in the subject, and they may or may not reach a conclusion after negotiations.
دوست عزیزم اینا نمونه برداری خارج هم باشن مهمه اینه عرضه داشتنو اون ایده رو اجرا کردن! میدونم شاید حرفم بهتون بربخوره ولی این یه واقعیته بنده به عنوان فاندر یه شرکت و یه استارتاپ دارم این حرفو میزنم همه از بیرون نگاه میکنید فکر میکنید به همین راحتیه ولی واقعیت فرق میکنه به همین راحتی بود همه میشدن دیجی کالا همه میشدن کافه بازار همه میشدن.... موفق باشی دوست عزیز Hello, my dear friend, even if these are samples from abroad, what matters is that they had the offer and executed that idea! I know my words may upset you, but this is a reality. As a founder of a company and a startup, I say this. You all look from the outside and think it is that easy, but the reality is different. If it were that easy, everyone would become Digikala, everyone would become Cafe Bazaar, everyone would become... Good luck, my dear friend.
کسی که گوشی آیفون داره و با کارت اعتباری فعال کرده باشه میبینه هرگز اجازه نصب اپلیکیشنهای دزدی ایرانی از اوبر رو نمیده و خودش تازه میگه اوبر نصب کنید اینها غیر قانونی هستند. از دهاتت بی بیرون If you were in a country where copyright was enforced, you would be sent to jail with a hefty fine equal to the total price of the city you live in (probably Tabriz) to deter you from copying and stealing. But you are sitting in Dalghozabad and still have the illusion of being the best and are showing off. Someone who has an iPhone and has activated it with a credit card sees that it never allows the installation of Iranian pirated applications from Uber and even says that these are illegal. Get out of your village.