از هزار تومان تا نوزده میلیارد تومان Investment in Tabriz's Knowledge-Based Companies Surges Amid Uncertainty

سرمایه گذاری

زمزمه خبرهای پیشرفت از هر سمت و سو به گوش می رسد، حرف از حمایت ها به اوج رسیده همه به دنبال حمایت از ایده ای هستند شرکتهای دانش بنیان اجر و قرب قانونی پیدا کرده اند دولت به همه بها میدهد ارگانهایش را مکلف به حمایت میکند، آمار و ارقام عجیبی به گوش میرسد.

خبرها خوش است اما عمیق‌تر بنگریم، این پریدن‌ها ندای افتادن میدهد، بی پروایی شکست بزرگی را در افق نمایان می‌کند.
نیت حمایت است عمل حمایت است اما آينده تاریک است چون برنامه نامشخص است.
عده ای سود می‌برند عده ای که مستحق سود نیستند و عده ای دیگر در حرفها گم می‌شوند.

دولت علنا میگوید و می داند بدون بخش خصوصی نا کارامد است.
دولت می داند پول نفت تمام شده.
دولت می گوید زیر ساخت ساخته و حمایت میکند.
منکر قضیه ای نیستیم.
اما باید پیشرفت کنیم در توهم نمانیم از آخر اولیم هنوز ذهنهایمان آماده پیشرفت نیست.

چند مورد را مختصرا توضیح میدهم

امروز بحث اشتغال گریبان گیر اکثر قریب به یقین فارغ التحصیلان دانشگاههاست.
باید دولت از همین دانشگاه شروع کند.

در مرحله اول آموزشهای مهارتی و خود اشتغالی و روشهای اولیه مدیریت بازار همچنین کلیه نیازهای مربوط به شکل گرفتن یک کسب و کار در تحصیلات آکادمیک با مطالعه گنجانده شود.
مراکز رشد در کلیه دانشگاهها تجهیز شود.

مرکز رشد یا انکوباتور، یکی از ابزارهای رشد اقتصادی است که به منظور حمایت از کارآفرینان تحصیل‌کرده تأسیس می‌شود و با ارایه امکانات و تسهیلات عمومی، زمینه پا گرفتن شرکت‌های جدید را فراهم می‌کند. استفاده از مراکز رشد، امروزه به عنوان یکی از ابزارهای پذیرفته شده برای تبدیل خلاقیت‌ها و دستاوردهای علمی و تحقیقاتی به محصولات قابل ارایه به بازار و توسعه کارآفرینی محسوب می‌شود. امروزه بیش از ۳۰۰۰ انکوباتور در سراسر دنیا وجود دارد که بیشتر آنها در کشورهای آمریکا و ژاپن مستقر هستند.

خوشبختانه اکثر دانشگاههای معتبر و پارکهای علم و فناوری کشور مجهز به این مراکز هستند اما بدبختانه تعداد کمی از دانشجویان حتی از وجود چنین مراکزی در دانشگاههایشان مطلع هستند.
کمترین اطلاع رسانی و کمترین آموزش وضعیت کنونی را تغییر خواهد داد.

در ایران باید مراکز رشد به مشاور های قوی بازاریابی و کارگاههای عمومی آموزشی مجهز شوند.
فضاهای اشتراکی خشک و خالی کار ساز نیست امکانات آزمایشگاهی مختلف و استاد راهنما های تایید شده برای پیشرفت نیازمند است.

دانشجویان باید قبل از فارغ التحصیلی در این محیط ها قرار بگیرند و آشنایی کافی در این رابطه داشته باشند
مراکز رشد باید از لحاظ دسترسی شهری در بکرترین قسمت آن باشد(مانند مرکز رشد پارک علم و فناوری تبریز که در ۱۰کیلومتری خارج شهر قرار دارد)

ایجاد پارکهای علم و فناوری هدفمند

پارک علم و فناوری سازمانی است که به وسیله متخصصان حرفه‌ای اداره می‌شود و هدف اصلی آن افزایش ثروت جامعه از طریق تشویق و ارتقاء فرهنگ نوآوری و افزایش توان رقابت در میان شرکتها و مؤسساتی است که متکی بر علم و دانش در محیط پارک فعالیت می‌کنند. برای دستیابی به این هدف، یک پارک علمی با ایجاد انگیزش و مدیریت جریان دانش و فناوری در میان دانشگاه‌ها، مراکز پژوهش و توسعه، شرکتهای خصوصی و بازار، ایجاد و رشد شرکتهای متکی بر نوآوری را از طریق مراکز رشد و فرایندهای زایشی تسهیل می‌نماید. پارکهای علمی همچنین خدماتی با ارزش افزودهٔ بالا و فضاهای کاری و تأسیسات مناسب و کیفی به مؤسسات مستقر در پارک ارائه می‌نمایند.

پارکهای علم و فناوری در سراسر دنیا با هدف کلی توسعه فناوری و کسب و کارهای دانش محور تشکیل شده‌اند و با توجه به وضعیت محیطی و سیاست‌گذاری‌های کلان در سطح داخلی و خارجی پارک، چشم‌اندازها و مأموریتهای متفاوتی را دنبال می‌کنند. این پارکها دارای مکانیزم‌های زیرساختی مهمی هستند که باعث انتقال یافته های تحقیقات دانشگاهی و تولید دانش مضاعف شده، در نهایت عامل تسریع رشد اقتصادی در سطح ملی و منطقه‌ای می‌شوند. این مهم به صورت گسترده ای در کشورهای مختلف دنیا به عنوان یک اصل به رسمیت شناخته شده است. در بسیاری از موارد، پارکهای فناوری موجب ایجاد شغل، رشد درآمد و درگیر شدن در صنایع دارای رشد میشوند. از طرفی، پارکهای فناوری و مراکز رشد برای تجزیه و تحلیل در سطح ملی یا محلی در زنجیره ارزش کارآفرینی، لینکهای مهمی به شمار می‌آیند.

در این مورد که فعالیت چنین پارکهایی در کشور به طور متعدد وجود دارد منکر نیستیم،

اما رسالت این پارکها در عدم بررسی مناسب شرکتها برای استقرار در پارک و عدم ساز و کار درست برای استقرار در پارک در عین حال کم شدن بروکراسی بررسی شرکتها و فرهنگسازی جمعی در این رابطه کمک شایانی به سرآنجام رسیدن رسالت این پارک‌ها میشود.

از دیگر عملکردهایی که دولت می‌تواند انجام دهد جذب سرمایه گذارهای خطر پذیر و بستر سازی در کشور برای این سرمایه گذاران است.

سرمایه‌گذاری خطرپذیر که از آن با عنوان‌های «سرمایه‌گذاری جسورانه» یا «سرمایه‌گذاری کارآفرینی» نیز نام می‌برند، عبارت است از تأمین سرمایه لازم برای شرکت‌ها و کسب‌وکارهای نوپا (استارت آپ) و کارآفرین که مستعد جهش و رشد ارزش و البته ریسک فراوانی است. این شرکت‌ها در مراحل ابتدایی رشد و تکامل اقتصادی خود، مورد توجه سرمایه‌گذارانی هستند که با ارزیابی موشکافانه خود، شکاف سرمایه و کمبود نقدینگی شرکت‌های کارآفرین را جبران می‌کنند و در گروه سهام‌داران آن‌ها قرار می‌گیرند. سرمایه‌گذار ریسک‌پذیر با مدیریت فعالانه و برنامه‌ریزی در توسعه مدل‌های راهبردی، در کسب‌وکار هدف و ارزش افزوده و افزایش قیمت سهام این شرکت‌ها نقش مهمی ایفا می‌کند. رونق و توسعه فعالیت‌های سرمایه‌گذاری ریسک‌پذیر موتور محرکه و محور اصلی رشد محصولات جدید و نوآوری در عرصه فناوری است.
اینگونه سرمایه گذاران فعالیت سراسری میبایست در کشور داشته باشند و دولت باید سرمایه داران داخلی را ترغیب به چنین سرمایه گذاری هایی کنند همچنین آنها باید هدفمند در مراکز رشد و دانشگاهی مستقر و اطلاع رسانی شوند
دولت می‌بایست کاغذ بازی را در ادارجات خود سازماندهی کند قوانین شفافی را برای نظارت و ساماندهی و حمایت از استارت آپها به مجلس طرح و دفاع کند ایجاد انجمن صنفی مستقل و ایجاد جایگاه معلوم در اتاق بازرگانی از ملزومات است هر زیر مجموعه از دولت امروزه هم در نظارت و هم در حمایت مستقل عمل میکند هر کسی ادعای نظارت و یا حمایت دارد باید ارگان مشخصی برای حمایت از استارت آپها توجیه شود دولت نباید کل سیستم را مکلف کند برای تجمیع موارد باید ارگانهای مختلف به کار خود بنشیند و ارگان مشخص تجمیع رسیدگی کند.
و این امر جز در ایجاد انجمن صنفی مستقل یا ایجاد اتاق اصناف مستقل برای حمایت و نظارت کمکی نخواهد کرد.
در پایان باید متذکر شد که برای تحقق تمامی موارد مذکور دولت نباید به دنبال کمیت باشد و از هرگونه اخذ آمار ارقام از زیر مجموعه هایش و فراتر از آن از نشر آمار نا درست بپرهیزد و نتیجه گرا باشد تا در وضعیت موجود بیکاری لااقل اگر توانایی ایجاد شغل ندارد زیر ساخت صحیحی برای کار آفرینان ایجاد و توسعه دهد.

Investment

Whispers of progress news are heard from every direction, talk of support has reached its peak, everyone is looking for support for an idea, knowledge-based companies have gained legal recognition and status, the government is giving value to all and obligating its organizations to provide support, strange statistics are being heard.

The news is good, but if we look deeper, these leaps signal a fall, recklessness reveals a great failure on the horizon.
The intention is support, the action is support, but the future is dark because the plan is unclear.
Some benefit, some who do not deserve profit, and others get lost in the words.

The government openly says and knows it is ineffective without the private sector.
The government knows the oil money has run out.
The government says it has built infrastructure and provides support.
We do not deny the issue.
But we must progress, we should not remain in delusion, we are still not ready for progress.

I will briefly explain a few points

Today, the issue of employment is a pressing concern for almost all university graduates.
The government must start from these universities.

In the first stage, skill training and self-employment, as well as initial market management methods, along with all the needs related to forming a business, should be included in academic studies.
Growth centers should be equipped in all universities.

A growth center or incubator is one of the tools for economic growth established to support educated entrepreneurs, providing facilities and public services to help new companies take off. The use of growth centers is now considered one of the accepted tools for transforming creativity and scientific and research achievements into marketable products and developing entrepreneurship. Today, there are more than 3000 incubators worldwide, most of which are located in the United States and Japan.

Fortunately, most reputable universities and science and technology parks in the country are equipped with these centers, but unfortunately, very few students are even aware of the existence of such centers in their universities.
The least amount of information dissemination and the least amount of training will change the current situation.

In Iran, growth centers should be equipped with strong marketing consultants and general educational workshops.
Dry and empty shared spaces are not effective; various laboratory facilities and approved mentors are needed for progress.

Students should be placed in these environments before graduation and have sufficient familiarity in this regard.
Growth centers should be located in the most pristine parts of the city (like the growth center of the Tabriz Science and Technology Park, which is located 10 kilometers outside the city).

Creating targeted science and technology parks

A science and technology park is an organization managed by professional specialists, and its main goal is to increase the wealth of society by encouraging and promoting a culture of innovation and enhancing competitiveness among companies and institutions that operate based on science and knowledge within the park. To achieve this goal, a science park facilitates the creation and growth of innovation-based companies through growth centers and incubation processes by motivating and managing the flow of knowledge and technology among universities, research and development centers, private companies, and the market. Science parks also provide high value-added services and suitable and quality workspaces and facilities to the institutions located in the park.

Science and technology parks have been established worldwide with the general aim of developing technology and knowledge-based businesses, and depending on the environmental conditions and macro-policies at the domestic and international levels, they pursue different visions and missions. These parks have important infrastructural mechanisms that facilitate the transfer of academic research findings and the production of additional knowledge, ultimately accelerating economic growth at the national and regional levels. This has been widely recognized as a principle in various countries around the world. In many cases, technology parks lead to job creation, income growth, and engagement in growing industries. On the other hand, technology parks and growth centers are important links for analysis at the national or local level in the entrepreneurial value chain.

We do not deny that such parks exist in the country in multiple forms,

but the mission of these parks in not properly evaluating companies for establishment in the park and the lack of a proper mechanism for establishment in the park, while reducing bureaucracy in company evaluations and collective cultural development in this regard, greatly assists in achieving the mission of these parks.

Another action that the government can take is attracting venture capital investors and creating a conducive environment for these investors in the country.

Venture capital, also referred to as "risk capital" or "entrepreneurial capital," is the provision of necessary funding for startups and entrepreneurs that are poised for significant growth and, of course, carry a lot of risks. These companies, in the early stages of their economic growth and development, attract investors who, through their meticulous evaluations, compensate for the capital gap and liquidity shortages of entrepreneurial companies and become part of their shareholders. A venture capitalist plays a significant role in the target business by actively managing and planning the development of strategic models, adding value and increasing the stock prices of these companies. The boom and development of venture capital activities are the driving force and main axis of growth for new products and innovations in technology.
Such investors should have a nationwide presence, and the government should encourage domestic investors to engage in such investments; they should also be purposefully located in growth centers and universities and informed.
The government should organize paperwork in its offices, propose and defend clear laws for monitoring, organizing, and supporting startups in parliament, and creating an independent trade association and establishing a clear position in the chamber of commerce is essential. Each subset of the government today operates independently in both monitoring and supporting; anyone claiming oversight or support must justify a specific organization for supporting startups. The government should not obligate the entire system; to consolidate matters, various organizations should focus on their work, and a specific organization should handle the consolidation.
And this will not help except in creating an independent trade association or establishing an independent guild for support and oversight.
In conclusion, it should be noted that to realize all the mentioned items, the government should not seek quantity and should avoid collecting statistics from its subsets and, beyond that, refrain from publishing incorrect statistics and be results-oriented so that in the current unemployment situation, at least if it cannot create jobs, it should create and develop a proper infrastructure for entrepreneurs.